Ψησταριά αερίου

Γκριλ αερίου: επιλέξτε την ισχύ, την επιφάνεια μαγειρέματος και τα υλικά που ταιριάζουν στη χρήση σας
Η επιλογή μιας ψησταριάς αερίου βασίζεται σε μετρήσιμα χαρακτηριστικά: συνολική ισχύ σε kW, επιφάνεια ψησίματος σε cm², αριθμός ανεξάρτητων καυστήρων και τύπος σχαρών. Αυτά τα κριτήρια καθορίζουν τις πρακτικές δυνατότητες της συσκευής. Ένα μοντέλο με δύο καυστήρες των 3,5 kW το καθένα αρκεί για μια τετραμελή οικογένεια, αλλά δεν θα επιτρέψει τη διατήρηση μιας σταθερής ζώνης έμμεσου ψησίματος στους 120°C για δύο ώρες με το καπάκι κλειστό. Πριν από την αγορά, πρέπει να τεθεί το ερώτημα της πραγματικής χρήσης: γρήγορο ψήσιμο κατά τη διάρκεια της εβδομάδας, μαζικά ψητά την Κυριακή ή μακράς διάρκειας ψησίματα τύπου «low-and-slow».

Ισχύς καυστήρων και άνοδος θερμοκρασίας: τι σημαίνουν οι αριθμοί
Η ισχύς ενός κύριου καυστήρα κυμαίνεται μεταξύ 3 και 5 kW στα οικιακά μοντέλα. Μια ψησταριά με τρεις καυστήρες των 3,5 kW φτάνει συνολικά τα 10,5 kW, δηλαδή αρκετά για να φτάσει τους 250-280°C κάτω από το καπάκι σε 8 έως 10 λεπτά υπό κανονικές συνθήκες. Πέρα από αυτό το εύρος, τα οφέλη από την αύξηση της θερμοκρασίας είναι οριακά για οικιακή χρήση. Αυτό που μετράει περισσότερο είναι η ομοιομορφία της θερμικής κατανομής σε όλη την επιφάνεια της σχάρας. Οι καυστήρες από ανοξείδωτο χάλυβα 18/10 αντέχουν καλύτερα στις επαναλαμβανόμενες θερμικές διακυμάνσεις και στους κύκλους θέρμανσης/ψύξης σε σύγκριση με τους καυστήρες από αλουμινισμένο χάλυβα, με διάρκεια ζωής δύο έως τρεις φορές μεγαλύτερη υπό τυπικές συνθήκες εξωτερικής έκθεσης.
Ο πλευρικός καυστήρας, που υπάρχει στα μοντέλα με τρεις ή περισσότερες ζώνες, αναπτύσσει γενικά ισχύ μεταξύ 2,5 και 3 kW, δηλαδή το ισοδύναμο μιας μέτριας προς δυνατής φωτιάς σε μια οικιακή κουζίνα αερίου. Επιτρέπει την προετοιμασία μιας σάλτσας ή λαχανικών παράλληλα με το κύριο μαγείρεμα, χωρίς να καταλαμβάνεται ο χώρος της σχάρας. Δεν είναι ένα περιττό εξάρτημα αν η χρήση είναι τακτική: αποτελεί μια πραγματική δεύτερη επιφάνεια θερμικής εργασίας.

Σχάρες ψησίματος: ακατέργαστο χυτοσίδηρο, εμαγιέ χυτοσίδηρο ή ανοξείδωτο, η επιλογή δεν είναι ασήμαντη
Οι σχάρες από ακατέργαστο χυτοσίδηρο συγκρατούν τη θερμότητα καλύτερα από τον ανοξείδωτο χάλυβα και δημιουργούν πιο καθαρά σημάδια πλέγματος χάρη στην άμεση μεταφορά θερμικής μάζας. Πραγματικό μειονέκτημα: απαιτούν τακτική καύση μετά από κάθε χρήση και σκουριάζουν γρήγορα αν αφεθούν υγρές. Οι σχάρες από ανοξείδωτο χάλυβα δεν σκουριάζουν και θερμαίνονται πιο γρήγορα, αλλά χάνουν τη θερμότητά τους πιο γρήγορα μόλις μειωθεί η φλόγα. Το εμαγιέ χυτοσίδηρο αποτελεί μια βιώσιμη συμβιβαστική λύση: διατηρεί τις ιδιότητες θερμικής συγκράτησης του χυτοσιδήρου χωρίς τις απαιτήσεις καψίματος, με σαφώς ανώτερη αντοχή στη διάβρωση.
Η κύρια επιφάνεια ψησίματος μετράται σε cm². Για επιφάνεια 2.800 cm², μπορούν να ψηθούν ταυτόχρονα 12 έως 14 τεμάχια κρέατος κανονικού μεγέθους. Εάν το μοντέλο διαθέτει σχάρα διατήρησης θερμοκρασίας (warming rack), αυτή η συμπληρωματική επιφάνεια, συνήθως μεταξύ 600 και 900 cm², επιτρέπει τη διατήρηση των μαγειρεμένων κομματιών σε θερμοκρασία ενώ άλλα ολοκληρώνουν το ψήσιμό τους, χωρίς να τα εκθέτει στην άμεση θερμότητα των καυστήρων.

Δομή και υλικά του σκελετού: ανθεκτικότητα σε εξωτερικούς χώρους
Το σώμα μιας ψησταριάς αερίου είναι από εμαγιέ χάλυβα, ανοξείδωτο χάλυβα ή χυτό αλουμίνιο, ανάλογα με τη σειρά. Ο εμαγιέ χάλυβας αντέχει καλά στην υπεριώδη ακτινοβολία και στις θερμικές διακυμάνσεις, αλλά οποιαδήποτε γρατσουνιά στο εμαγιέ μπορεί να προκαλέσει διάβρωση. Ο ανοξείδωτος χάλυβας AISI 304, που περιέχει 18% χρώμιο και 8% νικέλιο, αποτελεί το πρότυπο για περιοχές που εκτίθενται σε άμεση θερμότητα και υγρασία. Το χυτό αλουμίνιο είναι ελαφρύ και δεν σκουριάζει, αλλά αγωγεί τη θερμότητα λιγότερο καλά από τον χάλυβα και μπορεί να παραμορφωθεί σε περιοχές που υπόκεινται σε πολύ υψηλές θερμοκρασίες.
Το καπάκι διαθέτει συνήθως ένα διμεταλλικό θερμόμετρο με ακρίβεια ±10 έως 15°C, επαρκή για να διακρίνει τις τρεις βασικές μεθόδους μαγειρέματος: άμεση υψηλή θερμοκρασία μεταξύ 220 και 280°C, έμμεση μέση θερμοκρασία μεταξύ 150 και 200°C, και καπνιστό χαμηλής θερμοκρασίας μεταξύ 100 και 130°C. Η ένδειξη αυτή αποτελεί τιμή της θερμοκρασίας κάτω από το καπάκι και όχι μέτρηση της θερμοκρασίας στο κέντρο του φαγητού. Για τον ακριβή έλεγχο των μακροχρόνιων μαγειρέματος, ένας απομακρυσμένος ψηφιακός αισθητήρας παραμένει απαραίτητος.

Κριτήρια επιλογής ανάλογα με το προφίλ χρήσης

Εβδομαδιαία χρήση, οικογένεια 4 έως 6 ατόμων: 3 ανεξάρτητοι καυστήρες, συνολική ισχύς μεταξύ 9 και 12 kW, κύρια επιφάνεια μεταξύ 2.500 και 3.500 cm², σχάρες από εμαγιέ χυτοσίδηρο, αφαιρούμενος δίσκος συλλογής λιπών, πιεζοηλεκτρική ή ηλεκτρονική ανάφλεξη
Εντατική χρήση ή μαγείρεμα μεγάλων ποσοτήτων: 4 έως 6 καυστήρες, συνολική ισχύς μεταξύ 14 και 20 kW, επιφάνεια μαγειρέματος άνω των 4.000 cm², καπάκι διπλού τοιχώματος για θερμική σταθερότητα, πλευρικός καυστήρας, θερμόμετρο στο καπάκι στο μπροστινό μέρος
Κινητικότητα, βεράντα ή περιορισμένος χώρος: 2 καυστήρες, συνολική ισχύς 5 έως 7 kW, πλαίσιο με πτυσσόμενα ράφια, βάρος κάτω των 30 kg, τροχοί μετακίνησης με δυνατότητα κλειδώματος

Συμβατότητα αερίου και σύνδεση: ελέγξτε πριν αγοράσετε
Η πλειονότητα των ψησταριών αερίου στην ευρωπαϊκή αγορά διατίθενται ρυθμισμένα για βουτάνιο (φιάλη B5 ή B11) ή προπάνιο. Ορισμένα μοντέλα περιλαμβάνουν κιτ μετατροπής για την εναλλαγή μεταξύ των δύο τύπων αερίου. Η σύνδεση με το φυσικό αέριο της πόλης απαιτεί ειδικό μπεκ και εύκαμπτο σωλήνα με πιστοποίηση CE: αυτή η μετατροπή δεν είναι διαθέσιμη σε όλα τα μοντέλα και πρέπει να ελέγχεται τεχνικά πριν από την αγορά. Η τυπική πίεση ρύθμισης στη Γαλλία είναι 37 mbar για το βουτάνιο και το υγρό προπάνιο, και 20 mbar για το φυσικό αέριο του δικτύου.

Τακτική συντήρηση και ανθεκτικότητα
Η συντήρηση μιας ψησταριάς αερίου βασίζεται σε τρεις τακτικές ενέργειες: απολίπανση των σχαρών μετά από κάθε χρήση, καθαρισμός των καυστήρων στο τέλος της σεζόν για τον έλεγχο των οπών ψεκασμού και την πρόληψη ασύμμετρων φλογών, και χειμερινή προστασία με κάλυμμα ανθεκτικό στην υπεριώδη ακτινοβολία και στο νερό. Ένα μοντέλο μεσαίας κατηγορίας που συντηρείται σωστά διαρκεί από 8 έως 12 χρόνια χωρίς σημαντική αντικατάσταση. Τα εξαρτήματα που φθείρονται, όπως καυστήρες, σχάρες, αναφλεκτήρες και παρεμβύσματα, διατίθενται ξεχωριστά από τους περισσότερους οργανωμένους κατασκευαστές, γεγονός που αποτρέπει την πλήρη αντικατάσταση της συσκευής σε περίπτωση τοπικής βλάβης.